و در آن البته روايت ديگرى نيز وارد شده است . شارح ( ره ) در ذيل [ عشرون بنت مخاض و عشرون ابن لبون الخ ] مىفرماين : و صحيحه ابن سنان كه سابقا نقل شد بر همين مضمون دلالت دارد و بعد از [ و فيه رواية اخرى ] مىفرماين : مقصود روايت علاء بن فضيل از مولانا الصادق عليه السلام است ، حضرت فرمودند : در قتل خطائى صد شتر به اين شرح بايد داده شود : بيست و پنج بنت مخاض و بيست و پنج بنت لبون و بيست و پنج حقّه و بيست و پنج جذعه . البته قبلادانسته شد كه روايت اوّلى يعنى صحيحه ابن سنان سندش صحيح است ولى روايت دوّمى چنين نيست و كاشكى مرحوم مصنف در هردو موضع يعنى در خطاء شبيه بعمد و خطاء محض بروايت صحيحه ابن سنان عمل مىفرمود چه آنكه اين روايت علاوه بر صحّت سند از نظر روايت و فتوى نيز اشهر از روايات ديگر مىباشد . قوله : و فيه رواية اخرى : ضمير در [ فيه ] بخطاء محض راجعست . قوله : و هى رواية العلاء بن الفضيل عنه عليه السلام : اينروايت را مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 10 ) ص ( 158 ) نقل فرموده كه سابقا آن را نقل نموديم . قوله : انّ الاولى صحيحة الطريق : مقصود از [ الاولى ] صحيحه ابن سنان است . قوله : دون الثّانية : مراد از [ ثانيه ] روايت علاء بن فضيل مىباشد .